مهتاب عشق

از توی کتاب چشمات قصه ی شادی رو بردن..

من بمیرم واسه قلبت که غمو بهش سپردن..

تو نگات یه دنیا غصه س ولی رو دنیا میخندی..

پشت پا زدن به قلبت ازشون تو دل نکندی..

فصله خاموشی خورشید..

هیچکسی نموندو موندی..

واسه روشن شدن راه ارزوهاتو سوزوندی..

خسته و دلخور شدی از دست زمین و اسمون..

سکوتتو دوس ندارم..

بازم بخون بازم بخون..

اخر تموم شعرات سه تا نقطه چین میذاشتی..

من میدونم که چقدر غم پشت اون نقطه ها داشتی..

حالا قلب سرسپردت شده اواره ی باد..

تشنه ی یه حرف کهنه س..

یه جرقه واسه فریاد..

خم نکن سرت رو هیچوقت..

تو همیشه سربلندی..

حتی تو قحطی نورم دل به سایه نمی بندی..

خسته و دلخور شدی از دست زمین و اسمون..

سکوتتو دوس ندارم..

بازم بخون بازم بخون.....